Speaking of the Greeks - Zoran Pantoulas

The general conditions of living in Greece have reached a critical state. We can look at the numbers, the statistics. Industrial production is decreasing by 4,5%, official unemployment is at 16% and in some areas it is reaching 30%. As for youth that is around 40%. The number of small and medium enterprises is decreasing. The debt is around 150% of GDP without the production capabilities to sustain it. These are some facts one can use to have a general picture of what is going on in the economy of Greece. What these facts certainly don't give, is evidence to make judgments about whether Greeks deserved these painful measures; whether they are lazy or cheats, or as recently Dutch politicians phrased it disappointingly; whether they are money “junkies”. I will not even consider the insults that De Telegraaf presents as arguments. What is important to see is that these judgments are nothing more than non-substantiated prejudices or else the same rhetoric should be used for the Portuguese, the Spanish and the Italians. It is alarming and a pity to think that people who present themselves as sober and rational beings, like the Dutch, would make these judgments solely on reading or listening to the news. There should be a better way of learning and judging what is happening to other countries, yet if this is not possible I would sincerely advice a suspension of judgment. So, in order to make things more insightful for the Dutch readers, I will give some examples of how the lives of some Greek people have changed with this debt crisis. These are people who have nothing to do with the sterotypes. They pay their taxes, they work longer than normal hours and have taken most of the hits of the last years structural reforms. More than that, I will try to give you a picture of the labour market and see if you can put yourself in the position of a Greek employee these days. Lastly, after reading this article there is one overarching question that should, from now on, stay in your mind; “When I talk about the Greeks, who do I mean?”

Net uit: ‘De markt voorbij’, door André Gorz

Johny Lenaerts

Onder de titel  ‘De markt voorbij. Voor een hedendaagse politieke ecologie’, publiceert de Belgische vereniging Socialisme 21 in samenwerking met de groene denktank Oikos, een bundel teksten van de in 2007 overleden Franse denker.
 
André Gorz staat bekend als een kritisch, linkse filosoof en journalist. Een denker die ‘groene politiek’ op de agenda zette, die lange tijd bevriend was met Jean Paul Sartre, en mede-oprichter was van het tijdschrift Le Nouvel Observateur. Door de jaren heen heeft hij een origineel oeuvre uitgebouwd, dat in gans de wereld op waardering kan rekenen. Zijn gedachtegoed heeft de linkerzijde van gans Europa beïnvloed. Uiteraard in Frankrijk, waar zijn kritiek van het kapitalisme een luide weerklank vond in de syndicale beweging. Maar eveneens in Duitsland en in de Scandinavische landen, waar zijn ideeën dikwijls aan de basis lagen van ecologische bewegingen. Van Gennep bracht tussen 1968 en 1980 vertalingen uit van vier van zijn werken (‘Het moeilijke socialisme’, ‘De actualiteit van de revolutie’, ‘Ecologie en vrijheid’, ‘Afscheid van het proletariaat’). De samenstellers van ‘De markt voorbij’ voegen daar een vijfde boek in vertaling aan toe, dat, naast andere artikelen en interviews, integraal de postume publicatie ‘Ecologica’ (Ed. Galilée, Paris, 2008) bevat.

In den Beginne was het Volk

Merijn Oudenampsen
Geschreven voor de Groene special over het volk van 9 november.
 
Op de schokkerige internetbeelden is het duidelijk te zien. Twee betogers houden een spandoek van een gouden stof omhoog, waarop met grote letters geschreven staat: ‘We the People’. De befaamde openingswoorden van de Amerikaanse grondwet worden als een soort talisman meegedragen in een meanderende mars van Wall Street naar de Brooklyn Bridge, New York. Daar komt het doek nog eenmaal in beeld, op de grond uitgespreid voor een zittende en twitterende menigte, vastgezet tussen twee blauwe politielinies van de NYPD. Even later gaat het beeld op zwart. Zevenhonderd demonstranten worden die dag gearresteerd. Het onvoorziene gevolg is dat de protesten tegen Wall Street voor het eerst op de radar van de Amerikaanse media verschijnen. De rest zal u inmiddels bekend zijn. Een nieuwe beweging heeft zich aangediend, die in naam van het volk (de 99%) het land probeert terug te veroveren op de plutocraten (de 1%) die het zich eigen hebben gemaakt. Veel klassieker dan dat, kan het niet.

The Swing to the Right - Merijn Oudenampsen

Talk at Jan van Eyck Academie, 5 november 2011.

 
The following presentation is based upon the text I wrote for the emergency edition of the art magazine Open, which is threatened with liquidation under the current austerity measures. The text was also presented this week at Occupy in Beursplein. It is an analysis of the current moment, followed by a short speculative piece on political strategy.
 

Een hedgefund van 1000 miljard: knettergek - Jan Blommaert

De zo bejubelde moedige ingreep van de EU-top van afgelopen week, die de beurzen moest kalmeren en die de euro moest redden blijkt in realiteit een speculatief financieel product te zijn. Het gaat hier om een hedgefund van 1000 miljard, waarin slechts ca 250 miljard ‘echt’ geld zit. Mijn geduld met dat soort financieel gepruts, en met de leugens waarmee deze nonsens wordt verkocht, is volkomen op.

De Betekenis van Rutte I

Merijn Oudenampsen

Veel is gezegd over de toon van de regering. De halsstarrige weigering om in dialoog te treden, of ook maar een duimbreedte af te wijken van de ingezette koers, de bitse vijandigheid die ostentatief tentoon wordt gesteld. Zo van, kijk ons eens lekker bruusk zijn. Dit niet alleen naar kunstenaars en cultuurmakers toe, maar evengoed richting andere doelwitten van de huidige bezuinigingsdrift: huurders, patiënten, gehandicapten, studenten, mensen in de sociale werkvoorzieningen...

De Naamloze Vennootschap roept op...

De naamloze vennootschap roept iedereen op die ook woedend is om naar Occupy Amsterdam te komen, deze zaterdag op het Beursplein.

Oproep

Wie zijn wij? Wij zijn mensen die woedend zijn. Wij zijn hier aanwezig en vertegenwoordigen onszelf. Wij staan hier niet met pasklare oplossingen maar om stem te geven aan onze woede. Wij zijn woedend omdat onze woede als onrealistisch wordt gezien door de mensen die ons zouden moeten representeren. Onze woede wordt tot nog toe in de politiek, bij de vakbonden en in de pers niet gehoord, omdat zij niet beschikken over een taal die onze woede kan verwoorden. Wij zoeken naar die taal en beginnen bij onze woede.

‘You’re creating a vision of the sort of society you want to have in miniature.’

Hier een interessant interview met de anarcho-filosoof-antropoloog David Graeber, een van de initiators van Occupy Wallstreet, over de methodologie van de protesten, uit de Washington Post (sic).

David Graeber is an anthropologist at Goldsmiths, University of London, and author of ‘Direct Action: An Ethnography.’ He was also one of the initial organizers of the ‘Occupy Wall Street’ protests. And he thinks the people asking for a list of demands are missing the point of the movement quite dramatically. We spoke this morning by phone.

The Anti-Politics of #OccupyWallStreet - Matt Stoller

By Matt Stoller, the former Senior Policy Advisor to Rep. Alan Grayson and a fellow at the Roosevelt Institute.

What do the people at #OccupyWallStreet actually want? What are their demands? For many people, this is THE question.

So let me answer it. What they want… is to do exactly what they are doing. They want to occupy Wall Street. They have built a campsite full of life, where power is exercised according to their voices. It’s a small space, it’s a relatively modest group of people at any one time, and the resources they command are few. But they are practicing the politics of place, the politics of building a truly public space. They are explicitly rejecting the politics of narrow media, the politics of the shopping mall. To understand #OccupyWallStreet, you have to get that it is not a media object or a march. It is first and foremost, a church of dissent, a space made sacred by a community. But like Medieval churches, it is also now the physical center of that community. It has become many things. Public square. Carnival. Place to get news. Daycare center. Health care center. Concert venue. Library. Performance space. School.

Post Autonomia en de universiteit - Jos Scheren

Post Autonomia en de universiteit
Jos Scheren

Van 19 t/21 mei 2011 vond in Amsterdam een congres plaats over post autonomia, een goede aanleiding om die beweging in Nederland eens wat meer voor het voetlicht te halen. Post autonomia is een beweging van research en militantie ontstaan eind jaren zestig in Italië en Frankrijk, die na een impasse in de jaren tachtig en negentig wereldwijd weer nieuw leven heeft gekregen sinds de opkomst van de no-global beweging vanaf Seattle 1999.
In de onderstaande tekst wordt een aantal elementen uit het post autonome vocabulaire genoemd en toegespitst op de wereld van de Nederlandse universiteiten en de studentenbeweging. De reden waarom dat gebeurt, is dat de studentenbeweging een van de opmerkelijkste, zij het niet de enige ,verzetshaarden is in het huidige politieke landschap in Nederland. Een andere reden is dat aan de hand van het voorbeeld van de universiteit mogelijk meer inzicht kan ontstaan in actuele kapitaalsvormen.
Deze tekst bevat vooral suggesties en vragen. Dat heeft alles te maken met het post autonome concept van research. Met dat concept wordt begonnen, waarna geleidelijk de stap naar de universiteit en de studenten wordt gezet.
Syndicate content