Justititiële Verkenningen: Architectuur en Veiligheid

Net uit, een spik en span nummer van Justitële Verkenningen over Architectuur en Veiligheid. Er staan een aantal zeer interessante artikelen in, waaronder een stuk van ondergetekende over Amsterdam Noord en de maakbare samenleving. Maar laat je oog ook zeker vallen op het stuk van Wouter van Stiphout over de grootschalige verwijdering van modernistische architectuur en haar bewoners, het stuk van Stephen Graham over militair urbanisme, en het stuk van Marc Schuilenburg en anderen over Business Improvement Districts, een NL versie van de Export Processing Zones waar Naomi Klein al eerder in No Logo over schreef. Alles gewoon op de site van het ministerie van justitie (jawel) beschikbaar als pdf.

Robin Hood Tax

De Robin tax was ooit een leuke pisstake op de Tobin Tax van Attac. Je weet wel, de belasting op kapitaalstromen die vanuit de andersglobaliseringsbeweging ooit naar voren geschoven werd. Was de Tobin Tax een belasting van 0,5 procent op het zogenaamde flitskapitaal, de Robin Tax was de volle mep. Maar goed, misschien hebben we in onze clichématige jeugdige onbezonnenheid iets te snel geoordeeld. De Tobin Tax leek zo'n saai stoffig en cijfermatig gebeuren, gereserveerd voor professoren en oudlinkse Franse parlementsleden. Nu is ironisch genoeg de Robin Hood tax gelanceerd in de UK, een variant op de Tobin Tax, met slicke beeldvorming en dito youtube campagnes. In de huidige tijd waarin de financiële sector faalt maar nog steeds almachtig is, lijkt het zowaar een goed idee.

Gil Scott Heron - Bicentennial Blues

De Grand Old Man van de spoken word, alhoewel redelijk in de vernieling door overmatig drugsgebruik, heeft net een nieuw en duister album uit. Zijn oude politiek gevleugelde teksten zijn onnavolgbaar.. Hollyweird..

Economisch herstel voor de Dagoberts Duck van deze wereld

van Globalinfo.nl.
door Rick Wolff, vertaald door Kees Stad
origineel verschenen in Monthly Review

Waar is nu toch dat schimmige herstel? De banken, zeggen sommigen, zijn 'hersteld'. Maar ze blijven afhankelijk van Washington, ze geven niet de leningen die nodig zijn voor een algemeen herstel en veel  middelgrote en kleine banken vallen nog steeds om. De aandelenbeurs vertoont geen herstel. De Dow-index stond op 14.000 eind 2007, toen het kapitalisme door z'n hoeven ging, en staat nu rond de 10.000. De Nasdaq marktindex was toen 2800 en nu 2300. Overal elders - werkloosheid, liquidatieverkopen, bankroeten, gedeprimeerde huizenmarkt en ga zo maar door - geen herstel in zicht. Toch heeft mijn zoektocht daadwerkelijk herstel onthuld voor een groep, en hun herstel biedt hoop op een beter beleid om deze crisis te behandelen.

Voorwoord ‘Anti-Oedipus’ – Michel Foucault

Naar aanleiding van het uitkomen van de Nederlandse vertaling van ‘L’Anti-Oedipe’ van Deleuze en Guattari door Joost Beerten (Klement/Pelckmans, 2010) brengen we hier in vertaling het voorwoord dat Michel Foucault in 1977 schreef voor de Engelse editie van dit boek. In deze inmiddels befaamde tekst beschrijft hij ‘L’Anti-Oedipe’ als een inleiding tot het niet-fascistische leven. Deze levenskunst begint met de vrijwaring van onze politiek van paranoia en eenheidsdenken, en eindigt met het zinnige credo om niet verliefd te worden op de macht. Het doel van deze levenswijsheden is "de klopjacht op alle vormen van fascisme, te beginnen vanaf die kolossale vormen die ons omringen en ons verpletteren tot aan de kleine die een bittere tirannie over ons dagelijkse leven uitoefenen."

VROM bedenkt "problemen voor oplossingen"

Nu de aanstaande rechtse regering waarschijnlijk inhoudt dat de culturele subsidies flink gekortwiekt gaan worden, is het van geluk spreken dat we bij de rijksoverheid zelf een puike selectie dichters achter de knoppen hebben zitten. Taalinnovatie kunnen we gerust aan deze luitjes overlaten: een "effectuering van borgingssystematiek" leidt tot een "kostenneutrale flankerende aanpak". De majesteuze climax van het verhaal is dat VROM zich nu bezig houdt met "het bedenken van problemen voor oplossingen". Dat klinkt op het eerste gezicht onlogischer dan het in werkelijkheid is.

Nieuwsbericht

23 juli 2010

VROM beleid beter verankerd

Het Ministerie van VROM werkt aan een set handvatten om in de toekomst voorgenomen beleid beter te verankeren in geborgde charters. In deze set handvatten – ook wel grepen genoemd - moeten criteria en uitgangspunten worden vastgelegd die het mogelijk maken de borging beter te laten aansluiten op de beleidsuitgangspunten.

Za 31 juli, Informatieavond anti-oorlogsactivisten vast in Iran

Zaterdag 31 juli, 8pm in Schijnheilig, een informatieavond over drie Amerikaanse vredesactivisten die vastzitten in een gevangenis in Iran..

Het zal je maar gebeuren, je bent een Amerikaan en brengt je dagen door in het Midden Oosten als activist en fervent criticus van het Amerikaans beleid in het Midden Oosten. Vervolgens wordt je onverwacht door Iraanse strijdkrachten gevangen genomen, die jou zien als fijn wisselgeld om achter de hand te houden in het diplomatieke conflict met de VS. Je bent nu afhankelijk van de Amerikaanse regering om je vrij te pleiten, een regering die zich niet echt  het vuur uit de sloffen loopt om kritische activisten vrij te krijgen....

Sarah Shourd, Shane Bauer, and Josh Fattal zijn Amerikaanse journalisten en anti-oorlogsactivisten. Zij zijn in juli 2009 gevangengenomen door Iraanse strijdkrachten tijdens een bezoek aan Sulemaiya in Noord-Irak. Sinds die tijd worden ze zonder aanklacht vastgehouden in een Iraanse gevangenis, Sarah Shourd zit al de gehele tijd in een isoleercel. Met hun films, fotografie, en schrijven hebben zij zich al jaren teweer gesteld tegen het agressieve Amerikaanse Midden Oosten beleid. Ze woonden en werkten in een Palestijns vluchtelingenkamp in Damascus, waar ze les gaven en artikelen schreven. Shon Meckfessel, auteur en vriend van Sarah, Shane, en Josh, was bij ze tot op de dag voor hun gevangenneming. Hij toert Europa door deze zomer om aandacht te vragen voor hun verhaal en hun werk. Hij zal hun onderzoekswerk laten zien, waaronder film en fotografie, dat verhaalt over sociale strijd in Irak, Palestina, Darfur, Mexico en de Verenigde Staten.

Zo 18 juli, bezoek activistisch onderzoekscollectief Observatorio Metropolitano

Aanstaande zondag 18 juli presenteert Ana Mendez de Andes het werk van het Madrileense onderzoekscollectief Observatorio Metropolitano. Zij doen militant research ofwel activistisch onderzoek naar de stedelijke ontwikkeling in Madrid. Het nu tweejarige collectief van activisten, architecten en onderzoekers, heeft meerdere boeken op haar naam staan en talloze evenementen georganiseerd.

Voor velen is het een droog gegeven: wij wonen in steden, die continu in verandering zijn. Hier rijzen kantoortorens de grond uit, daar veryupt een buurt, elders verloedert het. Het lijkt wel een natuurproces. Voor mensen die politiek actief zijn, is het echter noodzakelijk om deze veranderingen te kunnen begrijpen. Om zo te kunnen vechten voor een stad die niet primair draait om het genereren van geld maar om het welzijn van al haar bewoners.  Het Observatorio biedt mogelijkerwijs een inspirerend voorbeeld van hoe dit zou kunnen.

Zondag 18 juli, 16u
Budapest, Pesthuislaan
1054 RM, Amsterdam

meer info:
http://www.observatoriometropolitano.org/

Haïti zes maanden na de aardbeving

Hier een fascinerend en deprimerend stukje journalistiek uit Haïti. Blijkt dat zes maanden na de aardbeving nog bijna niets is gedaan voor de vele dakloos geworden bewoners van de zwaargetroffen hoofdstad Port au Prince. Ondertussen blijkt de controle over de regering in handen te zijn gekomen van buitenlandse geldschieters, die samen met de lokale elite, naar wegen zoeken om de vele miljarden aan hulpgeld zoveel mogelijk in eigen zakken te steken. Een leerzaam lesje ontwikkelingshulp. Natuurlijk zul je niets in de media hierover lezen, die hebben immers de blik allang weer verlegd naar de volgende ramp.

Populisme versus Postpolitiek

Gepubliceerd in Eutopia #24, mei 2010.

Populisme versus Postpolitiek
Merijn Oudenampsen

De veel voorkomende opinie in Nederland is dat het populisme gelijk staat aan een nieuwe vorm van Hollanditis: het is een tijdelijke en lokale afwijking. Wie echter een blik over de grenzen werpt moet het omgekeerde concluderen.

Oostenrijk: eerst Jörg Haider zijn FPÖ, nu Strache;
Italië: Berlusconi zijn Forza Italia (inmiddes opgenomen in Il Popolo della Libertá) en Bossi zijn Lega Nord;
België: Vlaams Belang en de NVA;
Frankrijk: Le Pen en het Front National;
Zwitserland: de Sweizerische Volkspartei van het minarettenreferendum;
Denemarken: de Dansk Folkeparti.
 
Tel daarbij nog op de Tea Party in de Verenigde Staten en het opkomende populisme in grote delen van Oost-Europa, en het is duidelijk dat het hier niet om een beperkt en tijdelijk fenomeen gaat, maar om een wijdverspreide herinrichting van het politieke landschap. Het werk van de Belgische filosofe Chantal Mouffe biedt een mogelijke verklaring voor deze politieke aardverschuiving.  
Syndicate content