Interessante behandeling van de Wikileaks video door Democracy Now.

Met gevoel voor timing wordt een nieuwe vertaling van Karl Marx' Das Kapital gepresenteerd door de Amsterdamse boekhandel Athenaeum. Voor wie niet van Engels lezen houdt was er tot voor kort alleen de gruwelijke jaren zestig vertaling, waar de lezer spontaan een spraakgebrek aan overhoudt. Een vertaling die waarschijnlijk significant heeft bijgedragen aan de houterigheid van het Nederlands marxistisch taalgebruik. Hopelijk creëert de nieuwe vertaling een nieuwe generatie marxistjes die in lyrische volzinnen het kapitalisme verfoeit. Maar goed, eerst zien dan geloven. De presentatie (in de Singelkerk) gaat overigens vergezeld van het type mensensoorten als Elsbeth Etty en Ad Verbrugge. Neem dus een teiltje mee of ga anders gewoon direct naar de boekhandel.  

Waar ligt de grote betekenis van Het Kapitaal? Hoe maakten Nederlandse denkers voor het eerst kennis met Marx en is hun persoonlijke waardering voor zijn gedachtengoed veranderd in de loop der jaren? Een middag ter gelegenheid van de nieuwe Nederlandse editie van Het Kapitaal (Uitgeverij Boom) en de vertaalde uitgave van de Marx-biografie van Rolf Hosfeld (Uitgeverij Atlas). Met medewerking van Elsbeth Etty, René Gude, Arnold Heertje, Ester-Mirjam Sent en Ad Verbrugge.

Raoul Vaneigem en de omkering van het perspectief
door Johny Lenaerts

In twee recente boeken blikt de voormalige situationist Raoul Vaneigem, inmiddels 74, terug op de woelige jaren zestig en meer bepaald op zijn ervaringen bij de Situationistische Internationale. Hij betuigt daarin zijn geloof in de kracht van het leven en zijn afkeer voor het apocalyptische nihilisme. ‘Het wordt tijd dat het “nee” aan de onderdrukking ingebed wordt in het “ja” aan het leven.’ 

Wow, wikileaks heeft een video vrijgegeven over wat zij "collateral murder" noemen in Irak. Een video opgenomen vanuit een Amerikaanse helikopter registreert droogjes hoe een aantal reuters fotografen met kogels worden doorzeefd door schietgrage Amerikaanse militairen, met bijbehorend commentaar: "light 'm up!". Alhoewel de NRC laat weten dat we dit "genuanceerd" moeten bekijken, is het verhaal dat Wikileaks zelf naar buiten brengt geloofwaardiger. Het toont volgens hun de morele ontaarding van oorlog aan, zeker als die met de afstandelijke almacht van een joystick wordt bedreven. Dit in tegenstelling tot wat men vanuit het propagandawezen stelt: dat oorlog tegenwoordig een technische precisieoperatie is. Zie de wikileaks video, dan de MSNBC discussie, laat u ook imponeren door de Salon.com blogger. Die Wikileaks luitjes schijnen trouwens ook nog eens achtervolgd te worden door de CIA, wat hun coolheidsstatus nog een graadje verhoogd. Voor wie overweegt te doneren aan wikipedia, think again, wikileaks runt ook op donaties.

EDWARD SAID: ACADEMICS, ACTIVISM, ART
A Symposium jointly organised by the Theatre Studies and Musicology Departments, University of Amsterdam
22 April 2010, University Theatre
http://edwardsaidsymposium.wordpress.com/

To mark his 75th birth anniversary, and to ask how different scholars, practitioners, curators and activists respond to the legacy of Edward Said, this symposium seeks to provide a forum for critical dialogue, debate and reflection on various themes that run through his work. These range from the critique of Empire and the questioning of the canonical to the state of the exile and the politics of memory, from irony in literary history to polyphony and counterpoint as tropes of thinking inspired from music.

29 January, 2010
Newleftreview.org

What follows is rather like the famous courtroom scene in Orson Welles's The Lady from Shanghai (1947). [1] In that noir allegory of proletarian virtue in the embrace of ruling-class decadence, Welles plays a leftwing sailor named Michael O'Hara who rolls in the hay with femme fatale Rita Hayworth, and then gets framed for murder. Her husband, Arthur Bannister, the most celebrated criminal lawyer in America, played by Everett Sloane, convinces O'Hara to appoint him as his defence, all the better to ensure his rival's conviction and execution. At the turning point in the trial, decried by the prosecution as 'yet another of the great Bannister's famous tricks', Bannister the attorney calls Bannister the aggrieved husband to the witness stand and interrogates himself in rapid schizoid volleys, to the mirth of the jury. In the spirit of Lady from Shanghai, this essay is organized as a debate with myself, a mental tournament between analytic despair and utopian possibility that is personally, and probably objectively, irresolvable.

Zondag 4 April / Sunday April 4th:

Schijnheilig presents:
Boekpresentatie 'Stay Inside. Close Windows and Doors', followed by the screening of George A. Romero's 'Dawn of the Dead' (1978).

A night of gore, zombie slapstick and alienated entertainment!

Ever since the release of George A. Romero's zombie-epic Dawn of the Dead, the zombie has become a comical figure of cultural critique. In Romero's film, zombies wandering aimlessly though a suburban shopping mall serve as a grotesque representation of contemporary consumerism and alienation. Presently, artists Klaas van Gorkum and Iratxe Jaio have started their own brand of zombie critique, inviting the neighbors of Overvecht (Utrecht) to join them on Zombie parades to the local shopping mall. They have now published the book 'Stay Inside. Close windows and doors' and will speak about their experiences.

Galerie Schijnheilg, Passeerdersgracht 23, Amsterdam
25 March 2010 - 8pm

Conversation and presentation of the book
TOWARD A GLOBAL AUTONOMOUS UNIVERSITY

Cognitive Labor, The Production of Knowledge and Exodus from the Education Factory (New York: Autonomedia, 2009) edited by the Edufactory collective.

Edu-Factory is a transnational collective engaged with the transformations of the global university and conflicts in knowledge production. The website of the global network www.edu- factory.org connects investigations and reports from university struggles.

Jos Scheren will interview:
Amit Basole, University of Massachussets, Vidya Ashram Varanasi
Aetzel Griffioen, Erasmus Universiteit Rotterdam, Economics on the Border
Wessel de Boer, Universiteit van Amsterdam, Universitaire Activisten
Keyra Weaver, Universiteit Utrecht, Kritische Studenten Utrecht

Het is altijd weer verwonderlijk voor Nederlanders om te ontdekken dat er in Vlaanderen nog iets bestaat wat hier in het Noorden al lang uitgestorven is: de linksmensch. Althans, zo heet het in pejoratief Geen Stijl taalgebruik, wat we hier maar als geuzennaam aannemen. Wat precies de oorzaken zijn voor het uitsterven van de Noord-Nederlandse linksmensch (klimatologisch, voedselvoorziening, etc), is onduidelijk. De randvoorwaarden voor een herintroductie van de soort op het Nederlands grondgebied, zoals de Bevers in de Biesbosch, zijn evenmin bekend. Maar goed, genoeg gepraat. Hier een recent gehouden lezing van de Vlaming Jan Blommaert. Het is een oproep tot links om zichzelf en haar leer, de marxistische theorie af te stoffen en te herwaarderen. Extreem leesbaar, vooringenomen Nederlanders kunnen makkelijk over de paar Vlaamse specificiteiten heen lezen. Ook hier in pdf.      

Jaap Kruithof Lezing, februari 2010, Gent
Redelijk Links
Jan Blommaert

In zijn magistrale boek ‘De Rode Vlag’ schrijft David Priestland dat socialisme en communisme steeds twee gezichten hadden. Het ene was een romantisch gezicht, het tweede een technocratisch gezicht. Het romantische socialisme ging uit van de kracht van de massa en de volkswil, het koos voor revolutie en zelfopoffering, voor rotsvaste beginselen, consequentie en ideologische rechtlijnigheid, en voor een socialistische cultuur van puurheid, zuiverheid en toewijding. Mao Zedong was zeker een romantisch socialist, en hetzelfde geldt voor mensen als Franz Fanon en Che Guevara. Het technocratische socialisme was het socialisme van het Plan en van de organisatie, van de partijstructuren, de rationaliteit, de wetenschap en de heldere analyse – het Wetenschappelijke Socialisme kortom. In dit technocratisch socialisme ging het om de resultaten, en werd minder de nadruk gelegd op ideologische schokbestendigheid. Ook hier denken we meteen aan mensen als Stalin, Zhou Enlai, Brezhnev of, bij ons, Hendrik De Man. Priestland argumenteert dat socialistische projecten op hun best waren wanneer de twee aspecten samen gingen, wanneer revolutionair vuur gekoppeld werd aan grondige en robuuste analyse en organisatie. Als we hier namen moeten op plakken denken we in de eerste plaats aan Marx zelf, maar ook aan mensen zoals Lenin, Luxemburg, Gramsci, Ernest Mandel of Eric Hobsbawm. Het zal wel zo zijn dat elke prominente socialist doorheen fasen gaat van romantiek en van technocratie, en dat het overwicht van het ene over het andere doorgaans in zijn context moet gezien worden. Men is romantischer wanneer men een kleine machteloze beweging is, dan wanneer men een grote, machtige staat moet beheren. Men is allicht ook meer bezeten van revolutionair vuur wanneer een revolutie broodnodig is en tot de mogelijkheden behoort, dan wanneer men zelf een revolutie moet afwenden om aan de macht te blijven. Het feit blijft dat men socialisme best definieert als een combinatie van emotie en redelijkheid, van ferme en vaste beginselen gekoppeld aan klare en rationele analyse, van utopie en concrete verwezenlijkingen.